Σκέψεις μπροστά στην Ευρώπη που κλυδωνίζεται, άρθρο του Ρούντι Ρινάλντι στο Δρόμο της Αριστεράς (φ.214, 16/5/2014)

Αναζητώντας μια στρατηγική και εφευρίσκοντας μια πολιτική που να την υλοποιεί

"Το φταίξιμο αγαπητέ Βρούτε, δεν βρίσκεται στα άστρα μας, αλλά μέσα σε εμάς τους ίδιους, όσο παραμένουμε υποτακτικοί" 
Ιούλιος Καίσαρας, Ουίλιαμ Σαίξπηρ

Ελάχιστη συζήτηση διεξάγεται στη χώρα μας για την πορεία και τις προοπτικές της Ευρώπης και της Ε.Ε. Παρ’ όλο που βρισκόμαστε στις εμπροσθοφυλακές μιας ρήξης που θα έρθει (κυρίως με τη μερκελική πολιτική), συζητάμε ελάχιστα για το τι συμβαίνει και το τι γίνεται στην Ευρώπη. 

Οι Ευρωεκλογές θα αποτυπώσουν, σε ένα βαθμό, τι εντύπωση δημιουργείται στους Ευρωπαίους πολίτες αναφορικά με την οικοδόμηση και την πορεία της Ε.Ε. Μάλιστα, θα διεξαχθούν σε συνθήκες που οι αρνητικές γνώμες αποκτούν πλειοψηφικά χαρακτηριστικά σε ορισμένες χώρες. Ο ευρωσκεπτικισμός κερδίζει έδαφος στο διαμορφούμενο ευρωπαϊκό οικονομικό στρατόπεδο.

Το τοπίο μετά τις Ευρωεκλογές θα αλλάξει. Δεν μπορούμε να προβλέψουμε ούτε σε τι βαθμό, ούτε τι νέες πιθανές πολιτικές θα εφαρμόσουν οι βασικές δυνάμεις. Φαίνεται, πάντως, ότι θα είναι δυσμενέστερο προς την ευρωκρατία. Η γερμανική ηγεμονία βρίσκεται απέναντι σε πολλαπλές αντιθέσεις και με ποικίλες αμφισβητήσεις: Δεξιού, λεπενικού, ευρωσκεπτικιστικού, δημοκρατικοριζοσπαστικού κ.λπ. τύπου.

Πολιτικά δεν έχει οικοδομηθεί ένα μέτωπο ενάντια στην μερκελική Ε.Ε., ούτε στη γερμανοποιούμενη Ευρώπη. Τέτοιες φωνές και στόχοι υπάρχουν σε Ελλάδα και Ιταλία. Αλλού, η αντίθεση στο γερμανικό εναγκαλισμό εκφράζεται με την αντίθεση στο ευρώ και η συζήτηση για το ρόλο του, την ανάγκη του, την απόρριψή του κ.λπ. έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις, καθώς το σκέφτονται σοβαρά και τμήματα του κεφαλαίου στην Ευρώπη. Στη Γαλλία, για παράδειγμα, όλα δείχνουν ότι η αντίθεση προς το ευρώ θα ισχυροποιηθεί και η επιτυχία της Λεπέν θα τραντάξει σοβαρά τις υπάρχουσες σχέσεις. Επομένως, η ευρωκρατία, και ιδίως η μερκελική πτέρυγά της, είναι πλέον αντιμέτωπη όχι με περιθωριακές ακραίες αμφισβητήσεις. Βλέπει να πιέζεται από μεγάλα κόμματα που πλέον εγκαθίστανται στην καρδιά του πολιτικού συστήματος μεγάλων χωρών: Στη Βρετανία (Φάρατζ) στη Γαλλία (Λεπέν), στην Ιταλία (Γκρίλλο), στην Ελλάδα (ΣΥΡΙΖΑ). 

Η κρίση, όμως, αρχίζει να μετατοπίζεται από την στενή οικονομική σφαίρα και αποκτά εντονότερα γεωπολιτικές διαστάσεις. Παράδειγμα, η Ουκρανία - αλλά όχι μόνο. Τα σύνορα της Ευρώπης ρευστοποιούνται. Και προς Ανατολάς έχουμε το δεύτερο πόλεμο σε ευρωπαϊκό έδαφος όπου ο διαμελισμός ή η ομοσπονδοποίηση της Ουκρανίας δίνει τον τόνο (ο πρώτος πόλεμος οδήγησε στην εξαφάνιση της Γιουγκοσλαβίας πριν από 15 χρόνια). Στο Νότο, η Μέση Ανατολή «εισβάλλει» στην Ευρώπη. Εν ολίγοις, η Ευρώπη είναι αντιμέτωπη με γεωπολιτικές επιλογές.

Είναι οι πλατείες γεμάτες; άρθρο του Ρούντι Ρινάλντι στο Δρόμο της Αριστεράς (φ.212, 3/5/2014)

Τι ζητάνε τόσοι Υδραίοι στρατηγοί στα εκλογικά παραβάν; Τι φοβούνται;

Το απόσπασμα που ακολουθεί ανήκει στην ποιητική σύνθεση του Νίκου Εγγονόπουλου Μπολιβάρ. Ένα ελληνικό ποίημα το οποίο γράφτηκε στη διάρκεια της Κατοχής (το χειμώνα του 1942-1943) κυκλοφόρησε αρχικά σε χειρόγραφα αντίγραφα, διαβάστηκε σε συγκεντρώσεις αντιστασιακού χαρακτήρα και δημοσιεύτηκε το 1944. Πρόκειται για ένα μεγάλο συνθετικό ποίημα, με υπερρεαλιστικά στοιχεία και με περιεχόμενο που αναφέρεται σε εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες. Κεντρικό πρόσωπο του ποιήματος είναι ο Σ. Μπολιβάρ, πολιτικός και στρατιωτικός ηγέτης σε πολλά απελευθερωτικά κινήματα των λαών της Νότιας Αμερικής (1810-1830) ενάντια στους Ισπανούς κατακτητές.

Συμπέρασμα: 
Μετά την επικράτησιν της νοτιοαμερικανικής επαναστάσεως στήθηκε στ’ Ανάπλι και τη Μονεμβασιά, επί ερημικού λόφου δεσπόζοντος της πόλεως, χάλκινος ανδριάς του Μπολιβάρ. Όμως, καθώς τις νύχτες ο σφοδρός άνεμος που φυσούσε ανατάραζε με βία την ρεντιγκότα του ήρωος, ο προκαλούμενος θόρυβος είτανε τόσο μεγάλος, εκκωφαντικός, που στέκονταν αδύνατο να κλείση κανείς μάτι, δεν μπορούσε να γενή πλέον λόγος για ύπνο. Έτσι οι κάτοικοι εζήτησαν και, διά καταλλήλων ενεργειών, επέτυχαν την κατεδάφιση του μνημείου.

Ύμνος αποχαιρετιστήριος του Μπολιβάρ 
(Εδώ ακούγονται μακρινές μουσικές που παίζουν, μ’ άφθαστη μελαγχολία, νοσταλγικά λαϊκά τραγούδια και χορούς της Νοτίου Αμερικής, κατά προτίμησιν σε ρυθμό sardane)

στρατηγέ
τι ζητούσες στη Λάρισα
συ
ένας
Υδραίος;


Αυτόν τον τελευταίο στίχο του τεράστιου ποιήματος Μπολιβάρ: Ένα ελληνικό ποίημα του Νίκου Εγγονόπουλου, γραμμένου στα χρόνια της γερμανικής κατοχής, χρησιμοποίησε ο λίγος κι ούτε πνευματώδης Ευ. Βενιζέλος για να διασκεδάσει την επανεμφάνιση του Γ. Α. Παπανδρέου.

Τέσσερα χρόνια μετά την εξαγγελία από το Καστελόριζο της ένταξης της χώρας σε καθεστώς επιτροπείας, τρία χρόνια μετά τις πλατείες και δύο χρόνια μετά τις εκλογές, έχει διανυθεί μια μεγάλη απόσταση, έχουν αλλάξει πολλά αλλά η κατάσταση του λαού και της κοινωνίας δεν έχει βελτιωθεί.

Τέσσερα χρόνια μετά, ο ΓΑΠ επανακάμπτει, αφού είχε θεωρηθεί υπεύθυνος για τη χρεοκοπία και μάλιστα φορώντας μια φορεσιά που λίγο απέχει από εκείνη του αντιμνημονιακού... Άλλωστε, υπάρχει καμιά πολιτική δύναμη που να εμφανίζεται ως υποστηρικτής των μνημονίων; Ομνύουν στο «τέλος των μνημονίων», ενώ ξέρουν ότι υπηρετούν ένα ειδικό καθεστώς που καταστρέφει τη χώρα.

Στα χρόνια που μεσολάβησαν τινάχτηκε στον αέρα το πολιτικό σκηνικό του πάλαι ποτέ κραταιού δικομματισμού, το πολιτικό σύστημα ένιωσε τεράστια απειλή από το λαό που ζητούσε το ξεθεμελίωμά του και ο ριζοσπαστισμός έκανε βήματα μπροστά, ταράζοντας τη μεταπολιτευτική ησυχία.

Δήλωση Ρούντι Ρινάλντι, 24/4/2014

Αυτή τη στιγμή πρώτιστο καθήκον είναι η μεγάλη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές. Το κλίμα που αποπνέουν ορισμένα γεγονότα της εσωκομματικής ζωής του ΣΥΡΙΖΑ και, ακόμα περισσότερο, εκείνο που προσπαθούν να καλλιεργήσουν τα δυναμικά κέντρα του συστήματος είναι σε πλήρη αντίφαση με το κλίμα που επικρατεί ανάμεσα στον απλό κόσμο και το οποίο εισπράττουμε στις μαζικές συγκεντρώσεις σε όλες τις περιοχές της χώρας.

Επαναλαμβάνω, ακόμα πιο εμφατικά, αυτό που είχα πει σε παλιότερη συνεδρίαση της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ: «Υπάρχει η απαίτηση να ξανασυνδεθεί η πολιτική με την ηθική, να ηθικοποιηθεί η πολιτική». Επισημαίνω ότι οι δικές μου τοποθετήσεις για όλα τα βασικά θέματα γίνονται στα όργανα και τις διαδικασίες του ΣΥΡΙΖΑ και καθένας μπορεί να ανατρέξει σε ό,τι έχω πει.

Σε ό,τι αφορά πολλά πρόσφατα δημοσιεύματα, δηλώνω κατηγορηματικά ότι δεν με αφορούν και δεν με αγγίζουν. Το ίδιο ισχύει και για το επίμαχο δημοσίευμα της «Αυγής». Όποιος επιθυμεί περισσότερες «απαντήσεις», ας απευθυνθεί στην «Αυγή» και σε όσους προωθούν σενάρια και διαρροές.

Σήμερα γίνεται ακόμη επιτακτικότερη η ανάγκη μαχητικής ενότητας. Ας ευθυγραμμιστούμε όλοι με τη λαϊκή απαίτηση να γυρίσει ο τόπος σελίδα και να απαλλαγούμε από το σημερινό καθεστώς.

Οι απολογισμοί μπορούν και πρέπει να γίνουν μετά τις εκλογές.

24/4/2014

Ρούντι Ρινάλντι

Μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ

Τοποθέτηση του Ρούντι Ρινάλντι στην Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ, 13/04/2014

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Τυχαίνει να είμαι μέλος της επιτροπής για τη ευρωδιακήρυξη και της πενταμελούς επιτροπής για το ευρωψηφοδέλτιο. Η συζήτηση που γίνεται αυτήν την στιγμή εδώ αφορά τη διακήρυξη. Το λέω μεθοδολογικά, γιατί αν πω κι εγώ δύο τρία ονόματα ή πω κάποια κριτήρια για το ψηφοδέλτιο, υπονομεύω την συζήτηση και πάω αλλού το θέμα. 

Έχω μια αγωνία και σας τη λέω καθαρά: Το κόμμα δεν είναι προσανατολισμένο για την μάχη των ευρωεκλογών. 

Είναι απορροφημένο στις αυτοδιοικητικές εκλογές άντε και στις περιφερειακές. Αυτό είναι το πρώτο πολιτικό ζήτημα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Δηλαδή, σαν καθοδηγητικό όργανο, που είναι η Κεντρική Επιτροπή, πρέπει να προσανατολίσουμε το κόμμα και να στοιχίσουμε σωστά τις  δυνάμεις μας προς μια κατεύθυνση, έτσι ώστε να μπορέσει να έρθει η νίκη στις ευρωεκλογές στις 25 Μαΐου. 

Αυτό δεν είναι δεδομένο, δεν υπάρχει κάποια σιγουριά. Εγώ αγωνιώ περισσότερο για αυτό, παρά, να το πω έτσι, για τις λεπτομέρειες που θα υπάρξουν στα κείμενα, ακόμα και στο ψηφοδέλτιο. Θα ήθελα να είχαμε ήδη, δέκα, είκοσι, είκοσι πέντε ονόματα υποψηφίων που θα συμφωνούσαμε όλοι εδώ. Και τον επόμενο ένα μήνα να δίναμε ολόψυχα τη μάχη. Αυτή τη στιγμή όμως είμαστε ακόμα στο «αλλά», αμφιταλαντευόμενοι. Μπαίνουν διάφοροι προβληματισμοί: πώς θα νικήσουμε, εάν μπορούμε να νικήσουμε με τέτοιο κόμμα, με τις κόντρες που υπάρχουν, κλπ. Δεν είναι καλή η κατάσταση στο κόμμα και το ξέρετε όλοι από καιρό. Δεν είναι καινούργιο θέμα αυτό. Για παραγοντισμούς, για σοσιαλδημοκρατικοποιήσεις κλπ.

Τις εκλογές θα τις νικήσουμε με μια θαρραλέα πορεία προς το λαό, αυτόν τον ενάμισι μήνα που έχει μείνει αυτήν την στιγμή. Εκεί είναι το κλειδί! Εκεί θα δοθεί η απάντηση ακόμα και στο ζήτημα του κόμματος, που μπορεί να χρειάζεται ακόμα και μετά από ένα χρόνο από το Συνέδριο μια πιο ουσιαστική επανίδρυση.

«Η υπόθεση της ελπίδας για μια άλλη πραγματικότητα δεν είναι υπόθεση ενός κόμματος ή μιας κυβέρνησης», συνέντευξη στον Παρατηρητή της Θράκης, 21/3/2014

Η πρωτότυπη δημοσίευση εδώ

Ο Ρούντι Ρινάλντι είναι μέλος της γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ και υπεύθυνος της εκλογικής επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ για τις ευρωεκλογές. Είναι ο «ιθύνων νους» πίσω από τη μεγάλη καμπάνια του Αλέξη Τσίπρα, που ξεκίνησε από την Κομοτηνή και θα συνεχιστεί σ’ όλες τις περιφέρειες της χώρας αλλά και σε πολλά μέρη της Ευρώπης, καθώς ο Αλέξης Τσίπρας είναι υποψήφιος πρόεδρος της Κομισιόν με το κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Με αφορμή λοιπόν την επίσκεψη πριν μερικές μέρες του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην Κομοτηνή, ο «ΠτΘ» συνομίλησε με τον κ. Ρινάλντι για την ευρωπαϊκή υποψηφιότητα του κ. Τσίπρα, την αντιμετώπιση του ΣΥΡΙΖΑ από τα ΜΜΕ, την κατάσταση στην Ελλάδα, την αλληλεγγύη που μπορεί να εξουδετερώσει τον φόβο, το «σύστημα» που διαχειρίζεται τις τύχες της χώρας και δεν είναι πλέον παντοδύναμο, «πιστεύω ότι υπάρχει ένα σύστημα «ανατιναγμένο», που έχει φοβηθεί η καρδούλα του δύο –τρεις φορές από το 2011 μέχρι τώρα», μας είπε, αλλά και την προοπτική να υπάρξει μια διαφορετική Ευρώπη…

Ρούντι Ρινάλντι όμως…

«Η υποψηφιότητα του Αλέξη Τσίπρα ως προέδρου της Κομισιόν είναι μια πολύ μεγάλη αναγνώριση και δείχνει το μεγάλο ειδικό βάρος που έχει ο ΣΥΡΙΖΑ και στα ευρωπαϊκά πράγματα»

ΠτΘ: Πώς αξιολογείτε την υποψηφιότητα του Αλέξη Τσίπρα ως προέδρου της Κομισιόν;

Ρ.Ρ.: Είναι μια αναγνώριση των αγώνων που έχει κάνει ο ελληνικός λαός τα τελευταία χρόνια. Χωρίς αυτή την ιδιαιτερότητα των αγώνων και των κινημάτων που υπήρξαν στην Ελλάδα και χωρίς την εκτίναξη του ΣΥΡΙΖΑ σε πρώτη αριστερή δύναμη, σε χώρες της ευρωπαϊκής ένωσης πολιτικά, καθώς δεν υπάρχει κάποιο άλλο κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς που να διεκδικεί τη διακυβέρνηση της χώρας του, δεν θα υπήρχε αυτή η υποψηφιότητα. Από αυτήν την άποψη η υποψηφιότητα του Αλέξη Τσίπρα ως προέδρου της Κομισιόν αποτελεί μια πολύ μεγάλη αναγνώριση και δείχνει το μεγάλο ειδικό βάρος που έχει ο ΣΥΡΙΖΑ και στα ευρωπαϊκά πράγματα.

«Εκείνος που κατασυκοφαντήθηκε και χτυπήθηκε, ο υποψήφιος της αριστεράς είναι υποψήφιος και για την Κομισιόν»

ΠτΘ: Απαξιώνεται όμως συστηματικά από τα ελληνικά ΜΜΕ αυτή η υποψηφιότητα του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα χωρίς επιχειρηματολογία. Πιστεύετε όμως τελικά ότι υπάρχει προοπτική και ελπίδα;

Ρ.Ρ.: Όχι μόνο το πιστεύω αλλά είμαι βέβαιος. Κατ’ αρχάς μας γίνεται ένας βρώμικος πόλεμος, θα θυμόσαστε το κλίμα που υπήρχε στις εκλογές του 2012. Ήταν πρωτοφανές, οι γερμανικές εφημερίδες εξέδιδαν κείμενα στα ελληνικά για να μην ψηφιστεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα ακόμη και σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι αναγκασμένοι να αποδεχτούν μια καινούργια πραγματικότητα. Εκείνος που κατασυκοφαντήθηκε και χτυπήθηκε, ο υποψήφιος της αριστεράς είναι υποψήφιος και για την Κομισιόν. Είναι μια μεγάλη αναγνώριση και για τον ελληνικό πολιτικό κόσμο. Επειδή όμως ο ελληνικός πολιτικός κόσμος είναι πλήρως υποταγμένος στα μνημόνια και έχει συνδέσει την ύπαρξή του με όλη αυτή την καταστροφή που βιώνουμε, είναι πολύ φυσιολογικό να θέλει να υποβαθμίσει τη σημασία της αναγνώρισης του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα σε ευρωπαϊκό επίπεδο. 

«Η υποψηφιότητα του Αλέξη Τσίπρα για την προεδρία της Κομισιόν ανατρέπει τη θεωρία των δύο άκρων»

ΠτΘ: Την προσπάθεια απαξίωσης και το κλίμα φόβου που καλλιεργείται προς ό,τι έχει σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ τα εισπράττετε γενικά σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, μια και έχετε γυρίσει αρκετά της μέρη;

Ρ.Ρ.: Έχει γίνει μεγάλη προπαγάνδα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κάτι περίεργο και επικίνδυνο, ότι ασχολείται με πτυχές της πολιτικής και κοινωνικής ζωής που είναι επικίνδυνες ή παραβατικές, σχετιζόμενες με τρομοκρατικές ενέργειες κ.τ.λ. Αυτή η θεωρεία των δύο άκρων λοιπόν είναι κατευθυνόμενη βγαίνει μέσα από τα υπόγεια της λεωφόρου Συγγρού, τις μονταζιέρες του κ. Μουρούτη και προσπαθεί να κάνει ζημιά στο ΣΥΡΙΖΑ.

Τοποθέτηση του Ρούντι Ρινάλντι στην Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ, 08/12/2013

Συντρόφισσες και σύντροφοι στην πρώτη ΚΕ μετά το συνέδριο είχα καταθέσει μια δήλωση στην οποία έλεγα ότι ένα κόμμα κρίνεται από τη σοβαρή στάση. Αυτό σημαίνει ότι και τα στελέχη και τα μέλη του πρέπει να τηρούνε μία σοβαρή στάση. Δεν πρόκειται να ψηφίσω το σχέδιο απόφασης. 

Ούτε να καταθέσω μια δήλωση που να πάει στις κομματικές οργανώσεις, με «ορθή επανάληψη» μετά από τρεις αποστολές (όπως έγινε τις άλλες φορές), σαν διευκρίνιση του γιατί έδωσα θετική ψήφο σε αυτή την απόφαση. Αρμενίζουμε λάθος. Δεν ακούμε την κοινωνία και νομίζουμε ότι «όλα πάνε καλά» γιατί «έτσι κι αλλιώς θα είμαστε η επόμενη κυβέρνηση». Αυτό και μόνο είναι λάθος. Δεν θέλει πολλή ανάλυση. 

Υπάρχουν δύο πράγματα τα οποία είναι τραγικά. Πρώτον, δεν κάνουμε τίποτα σοβαρό για να προετοιμάσουμε τον λαό για μια μεγάλη σύγκρουση. Και το μόνο που του λέμε είναι «δώσε μας ισχυρή εντολή για να πάμε να διαπραγματευτούμε». Και το δεύτερο: η κατάσταση του κόμματος είναι τραγική. 

Τα παίρνουμε αυτά τα μηνύματα; Κι αν τα παίρνουμε τι κάνουμε; Αντιμετωπίζουμε ό,τι γίνεται στη συγκυρία σαν παρένθεση. Μία παρένθεση, δύο παρένθεση, η ΕΡΤ παρένθεση, οι απεργίες παρένθεση, όλα παρένθεση και… «καλά πάμε»! Ε, φτάνει αυτό! Δεν πάμε καλά. Και μπορεί να «πάμε καλά» και να κερδίσουμε με πολύ μεγάλο ποσοστό τις εκλογές αλλά να μην έχουμε κάνει το ουσιαστικό : την προετοιμασία του λαϊκού παράγοντα. 

Και επίσης υποτιμάμε το κόμμα. Δεν είναι καινούργιο κόμμα αυτό που φτιάξαμε. Δεν το φροντίζουμε όπως θα έπρεπε να φροντίζουμε ένα καινούργιο κόμμα. Υπάρχει μια νομή της κομματικής εξουσίας ανάλογα σε διάφορα βιλαέτια και νομίζουμε ότι αυτό είναι κόμμα. Ε, δεν είναι κόμμα! Πώς να το κάνουμε; Δείτε τις συνελεύσεις, δείτε τη συμμετοχή στις διαδικασίες του κόμματος. Δεν τα ξέρετε αυτά; Τα ξέρετε. Κι εγώ τα λέω και γίνομαι δυσάρεστος. Αλλά είναι αναγκαία μια σοβαρή στάση. Δεν θα ψηφίσω την πολιτική απόφαση. 

Από κει και πέρα : ούτε η ανάθεση είναι καλό ούτε γενικά το χτίσιμο ενός νέου διπολισμού είναι λύση για τον ελληνικό λαό. Το κείμενο της απόφασης βάζει ένα καινούργιο θέμα: την ανάγκη ενός ανοίγματος, μιας πρωτοβουλίας, μιας διεύρυνσης. Υπάρχει αυτή η ανάγκη; Βεβαίως και υπάρχει. Αλλά πρέπει να εξηγηθούμε. Να εξηγηθούμε σοβαρά. Δεν μπορεί να είναι μονόπλευρη η διεύρυνση. Εγώ θέλω σε αυτή τη διεύρυνση να είναι μέσα το σωματείο των καθαριστριών, που είχανε έρθει στη συγκέντρωση στο Σύνταγμα για την πρόταση μομφής και μοιράζανε μια προκήρυξη, θέλω να είναι μέσα οι διοικητικοί υπάλληλοι του Πανεπιστημίου που δίνουν έναν ηρωικό αγώνα, θέλω τους σχολικούς φύλακες, δίπλα πιθανά στην Κοινωνική Συμφωνία της Λούκα Κατσέλη που μπορεί να είναι κι εκείνη. Και να λειτουργήσουμε έτσι. Και να αναλάβουν δυνάμεις μέσα από το κόμμα να στήσουν έτσι τη διεύρυνση κι όχι σαν «επιτροπές σοφών». Είναι καθαρό αυτό; Αν είναι καθαρό, μακάρι να το κάνουμε και να πετύχει. 

Κλείνοντας: Πριν τις εκλογές είχα δώσει με γραπτό κείμενο (κι αναγκάζομαι να τα πω αυτά σήμερα) εισήγηση για δύο μεγάλες πρωτοβουλίες. Πρώτο, πανεθνική διαβούλευση για την παραγωγική ανασυγκρότηση που να βοηθήσει στη δημιουργία κινήματος για την παραγωγική ανασυγκρότηση. Ενάμισης χρόνος τώρα και δεν έγινε τίποτα. Μίλησε ο Αλέξης Τσίπρας στη Θεσσαλονίκη για την παραγωγική ανασυγκρότηση, δεν έγινε τίποτα για αυτό το θέμα. Και δεύτερο είχα κάνει την πρόταση να δημιουργήσουμε ένα αυτοδιαχειριζόμενο ΜΜΕ. Η εμπειρία της ΕΡΤ έδειξε ότι μπορεί να φτιαχτεί ένα τέτοιο μέσο αυτοδιαχειριζόμενο. Το δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό μέσο να λειτουργήσει όπως λειτούργησε η ΕΡΤ το τελευταίο διάστημα, από τους εργαζόμενούς της. Και σε αυτά να δεσμευτεί καθαρά ο Σύριζα απέναντι στον ελληνικό λαό. Και αύριο να βγάλουμε την αφίσα που είπε η συντρόφισσα Σωτηρίου (με τις δεσμεύσεις του Σύριζα). Είναι μερικά πράγματα για να ξυπνήσουν λιγάκι οι καταστάσεις. Δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο και έχω να πω ότι δεν μπορώ να ψηφίσω μια απόφαση που μοιάζει με τις προηγούμενες και που δεν αλλάζει σελίδα στην πορεία που προχωράμε. Σας ευχαριστώ.

Δήλωση μελών της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ στην 4η συνεδρίασή της (08/12/2013)

Με βάση μια ολόκληρη σειρά αιτιολογημένων παρεμβάσεων, επισημάνσεων και δηλώσεων που καταθέσαμε στις προηγούμενες συνεδριάσεις της Κεντρικής Επιτροπής σχετικά με αρνητικές πλευρές στη μετά το Ιδρυτικό Συνέδριο πορεία μας, πιστεύουμε ότι είναι άμεσα αναγκαίο να ληφθεί μια σειρά διορθωτικών μέτρων, όσο υπάρχει ακόμα δυνατότητα να λειτουργήσουν εποικοδομητικά.

Ως εκ τούτου δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε ένα Σχέδιο Απόφασης το οποίο υπονοεί ότι βαδίζουμε καλώς, ότι έχουμε σωστή πορεία, ότι δεν σημειώνεται μια ορισμένη σημαντική καθυστέρηση σε σειρά ζητημάτων.

Δύο είναι τα μεγαλύτερα προβλήματα που δεν αντιμετωπίζονται με την απαιτούμενη επάρκεια:

α) Δεν κάνουμε αυτό που πρέπει για τη διαφώτιση, προετοιμασία και συγκρότηση του λαού ενόψει της μεγάλης σύγκρουσης που έρχεται στο άμεσο μέλλον.

β) Συνεχίζουμε την υποτίμηση του κόμματος και δεν λαμβάνουμε υπόψη μια σειρά νέων ποιοτικών στοιχείων (τα οποία επιβεβαιώνει η εμπειρία μας από την επαφή με το λαό, αλλά και η έρευνα που παρουσιάστηκε στη σημερινή συνεδρίαση) που συγκροτούν ένα ριζικά διαφορετικό από το παρελθόν πλαίσιο, πάνω στο οποίο οφείλουν να οικοδομηθούν οι οργανικές σχέσεις ενός μεγάλου ριζοσπαστικού αριστερού κόμματος και της σκληρά δοκιμαζόμενης κοινωνίας.

Αυτά τα δύο καίρια θέματα δεν εντοπίζονται με την έμφαση που πρέπει, δεν στρέφεται σε αυτά κατά πρώτο λόγο η προσοχή μας, προχωράμε χωρίς να τα υπολογίζουμε σωστά. Επομένως, δεν μπορούμε να υπερψηφίσουμε το Σχέδιο Απόφασης.

Αθήνα, 08/12/2013

Αξελός Λουκάς                                         Ρινάλντι Ρούντι

Ελληνιάδης Στέλιος                                   Σωτηρίου Ελένη 

Θεοδωρόπουλος Γιώργος                          Ταυρής Νίκος

Καραμάνος Χρίστος                                   Τσέλου Ειρήνη

Κοδέλας Δημήτρης                                    Τσίπρας Γιώργος

Λάμπρου Βύρωνας                                    Φινάλης Ερρίκος

Λαντζανάκη Μαρία                                    Χατζηλάμπρου Βασίλης

Μαντάς Μάκης                                          Χατζησταυράκη Μαρία

Μούστος Μανώλης                                    Ψιμούλη Χρυσούλα

Μπανιά Σοφία

Μπουλούμπαση Άβα

Μπρέστα Μαρίνα

Πατρικίου Έλενα